گــفت استاد مبر درس از یاد              یاد باد آنچه به من گفت استاد

یاد باد آن که مرا یاد آموخت               آدمی نـان خورد از دولت یاد

هیـــچ یـــادم نرود این معنی               کـه مـرا مـادر من نـادان زاد

پـــدرم نیز چـــو استــادم دید               گـشـت از تـربــیـت مـن آزاد

پس مرا مـنـت از استــاد بود              کـه بـه تـعـلیم من اُستاد اِستاد

هرچه می‌دانست آموخت مرا              غیر یک اصل که ناگفته نِهاد

قــدر اسـتـــاد نـکـو دانـسـتـن              حـیف ! استـاد به من یاد نداد

گر بمردست،روانش پر نور!              ور بود زنده، خدا یارش باد!