لحظه وداعمون اون روز تماشايی بود

تو سکوت هر دو فرياد بی فردايی بود

بغض سينه سوز من هقهق گريه های تو

لحظه سرودن فرياد بی فردايی بود

بغض راه نفسم رو بسته بود

بين ما حلقه اشک نشسته بود

جمله هرگز فراموشم نکن

تو گلوم شکسته بود تو گلوم شکسته بود