با هر که سخن گفتم

درخود گره ای گم بود

چون ابر سبک باران

می باری و می بارم

من درد محبت را

هرگز به تو نسپردم

اين عقده ديرين را می دانی و می دانم

بر مرثيه ام بنگر

نقش رخ خود بينی

.....