در اتاقی که به اندازه ی يک تنهايی است

دل من که به اندازه ی يک عشق است

به بهانه های ساده ی خوشبختی خود می نگرد

و به نهالی که تو در باغچه خانه مان کاشته ای

و به آواز قناری ها

که به اندازه ی يک پنچره می خوانند

دست هايت را دوست می دارم