« عيد ِ رمضان آمد و ماه رمضان رفت »

« صد شكر كه اين آمد و صد حيف كه آن رفت »  

همه روز روزه بودن همه شب نماز كردن

همه سال حج نمودن سفَر ِ حجاز كردن  

ز ِ مدينه تا به مكه سَر و پا برهنه رفتن

دو لب از براي ِ لبيك به وظيفه باز كردن  

به مساجد و معابد همه اعتكاف جُستن

ز ِ ملاهی و مناهي همه احتراز كردن  

شب ِ جمعه ها نخُفتن به خداي راز گفتن

ز ِ وجود ِ بي نيازش طلب ِ نياز كردن  

به خدا كه هيچكس را ثمَر آنقدر نباشد

« كه به روي ِ نا اميدي در ِ بسته باز كردن »