مرا با خويش خواهد برد طوفانی که در راه است

شب  يلدائی سر  در  گريبانی  که  در  راه  است

و   شايد   يخ  ببندد  خون  گرمم   سالهای  سال

ميان   مويرگها  از  زمستانی   که   در  راه  است

بهار  است  و  هوا  ابری  و  با خود  می برد فردا

تمام  کو ه  را سيل خروشانی   که  در راه است

من اما در به در دنبال چشم خويش خواهم گشت

برای  گريه  در  شام  غريبانی  که  در  راه  است

مرا  که  مالک  جا  پای  خود  هم نيستم -  ديگر

مترسانيد  از  هر  برف  و  بارانی که در راه است