ای  آه  سحر گاه  ٬  تو آخر  اثری  بخش         

ای ناله ی شبگير  ٬  خدا را  ـ  ثمری  بخش

بی برگ و نوا ٬ مانده ام و خسته و نالان        

آخر   تو هم  ای شاخه ی اميد ٬  بری بخش

از   آنچه    نصيب   دگران   کردی   و   دادی         

ای دست قضا ٬ بر من مسکين قدری بخش

در کنج قفس ـ آتش غم ٬ بال و پرم سوخت

بگشا  در  اين  بند  و  ٬  مرا  بال  و  پری  ده

افسرده  در  اين  خلوت  غم  ٬  شمع  وجودم

ای  عشق  فروزنده  ٬  به  جانم  شرری  بخش

ای  ساقی  از  اين  جام  که  دادی  به  حريفان

لطفی  کن  و  ما  را  ـ  هم  از  آن  مختصری  بخش

گمراهی  ما  ٬  يکسره  از  بی  بصری  بود

ای  کعبه ی  مقصود  ٬  تو  ما  را  بصری  بخش

از  دست  دل  خويش  به  جان  آمدم  ای  عشق

اين  دل  ز  مو  بستان  ٬  بر  دگری  بخش !!!!