چه تاجی زدی بر سرم زندگی             به غير از مصيبت،به جز بندگی

يه روزم اگه دل به شادي گذشت          به شادی كه با نامرادی گذشت

نديدم بهاري، محبت بياری                   دلم غرق خون شد، عجب روزگاري، عجب روزگاری

ای زندگی دلگيرم از تو                          غم هات منو ديونه كرده

هر چه غم و درد تو دنيا                           اينجا تو قلبم لونه كرده

ديدی كه هيچكی پناهم نبود                   هيچ وقت كسی چشم براهم نبود

حتی كسی با دل خسته ام                      در زندگی تكيه گاهم نبود