گاهگاهی دلم از دست همه می گيرد

     با تو انگاه سخن می گويم

     چشم تو باغ من است

     باز هم می رويم.

     گاهگاهی

     دلم از دست زمين می گيرد

     بر لبم فانوسی

     دودها ميکنم از خاطرهء مبهم خاک

     گاهگاهی

     دلم از دست خودم می گيرد

     اب را می پاشم

     اينه را می شکنم

     در تو گم می شود ايمان تنم

     وای گاهی

     دلم از دست تو هم می گيرد

     وای گاهی.......