( امشب باد و باران هر دو مي كوبند : // باد خواهد بركند از جاي سنگي را // و باران هم // خواهد از آن سنگ نقشي را فرو شويد . // هردو مي كوشند . // مي خروشند .//ليك سنگ بي محابا در ستيغ كوه // مانده بر جا استوار ، انگار با زنجير پولادين . // سالها آن را نفرسوده است . // كوشش هر چيز بيهوده است . // كوه اگر بر خويشتن پيچد ، //سنگ بر جا همچنان خونسرد مي ماند // و نمي فرسايد آن نقشي كه رويش كند در يك فرصت باريك // يك نفر كز صخره هاي كوه بالا رفت // در شبي تاريك . == سهراب )